Varlığın Temsilcisi

Nereden başlayabilirim bilmiyorum; her defasında olduğu gibi. Son tekimi içeceğim birazdan. Ciğerlerimde, ciğerlerimi taşa bağlayıp okyanusun dibine atmışlar gibi bir baskı, bir ağrı var. Bu durumu eskiden hep gün içinde çok sigara içmeye bağlardım. Sonra başka dertler geldiği zaman, aklım meşgul olduğu zaman, bol sıkıntılı olduğum zamanlar bu ağırlığın/ağrının hep aynı yere "çöktüğünü" fark ettim. İnsan garip bir varlık vesselam.

Dün gece istemeye istemeye uyumaya gittiğimde -bu olayı hangi fiil ile anlatabilirim bilmiyorum- bir şey fark ettim. Sanki kişilik bölünmesi yaşıyor gibiyim. İki kişiyim. Toparlamaya çalışacağım yazıyı.

Bir soyut ben var ve bir somut ben. Somut olan sizin gördüğünüz, sıfatlar ekleyebildiğiniz ancak benim hiç sevmediğim tarafım. İçerisinde, varlığımı sürdürmek istemediğim ancak bir şekilde varlığımın tam manası ile "sıkıştırılmış" olduğunu hissettiğim taraf. Gerçek beni hiçbir şekilde yansıtmayan, kontrolünü tam anlamıyla elime alamadığım taraf. Ve soyut olan; gün boyu "iç ses" olarak adlandırdığım, olmak istediğim, "gerçek ben"i gördüğüm/bulduğum taraf. Beni, sevmediğim bu yaşantımdan uzaklaştırabilen, bulunduğum maddesellikten -tam manası ile olmasa da- ayırabilen; güzel yanım. Şu anda içinde bulunduğum ve somut tarafımda yer alan bu bedenin, içine hapsedilmiş, tıkıştırılmış, sıkıştırılmış taraf; soyut olan. "Bir ben var benden içeri" sözü bu durum için söylenmemiştir muhtemelen ancak bu duruma uymadığını söylemek -kendi açımdan baktığımda- yalan olur.

Bedenimin ve somut tarafımın kontrolünün tam manası ile bende olduğunu düşünemiyorum. Somut olan, soyut olanın üstünü örtmeye çalışıyor; sanki; o orada yokmuş gibi. Onun, oradaki varlığından haberim olmasını istemiyormuş gibi. Ve ben, gerçek olanın; soyut olan olduğunun bilincine vardığımdan beri -ve soyut olanın bilincini, somut olanın bilinciyle beraber kendi bilincimin içinde bir araya, bir şekilde getirdiğimden/getirebildiğimden beri- somut olanın daha fazla kontrole sahip olduğu bu bedenden; rahatsızlık duyuyorum. Bedenden kasıt sadece fiziksel anlamda değil, karakteristik ve diğer tüm özellikleri bunun içine ekleyebilirim.

Tüm bu dışavurumlarımın, rahatlama isteklerimin soyut olanın, somut olandan (büyük bir ihtimal kontrolün büyük çoğunluğunun somut olanda olmasından ötürü) kurtulma çabası olduğunun bilincine varabildim en sonunda. İşin kötü yanı; bu noktada, yapabileceğim bir şey olup olmadığını bilmiyor olmam. Dahası, yapılabilecek bir şey var mı gerçekten?

Çünkü negatif olarak gördüğüm özelliklerimi barındıran somut taraf, aynı zamanda varlığımın da temsilcisi. Üçüncü bir çıkış yolu daha var bu durum için lakin, vakti değil diye düşünüyorum. En azından şimdilik.